|
reflections from a clouded glass
|
|
|
| Due to lack of experienced trumpeteers, the end of the world has been postponed |
[Dec. 26th, 2006|11:14 am] |
Haay... so what's new eh?
Well, I'm back.
Ang masaya pa dun.. kung kelan patapos na ang taon! hahahaha.
Naisip ko lang kasi na parang sayang din ang pinagsamahan namin ng LJ, ngaaks.
Saka slave ako ngayon ng mga gawaing bahay and ng unlimitext service ng Gl*be. =p
So I decided to do something err... worthwhile(?)
anyhows... here are....
Some random kwentos:
+ ISIP BATA NA KUNG ISIP BATA, LOSER NA KUNG LOSER =p
Di naman sa pagmamayabang pero di naman deprived ang aming childhood in terms of push-that-button gadgets/accesories nannypoos whatsoever.
Nakalaro naman kami from the black and white (actually green and black) Gameboy -- Gameboy Color -- GB Advance -- GB Sp -- GB DS --PS1 -- PS2 --PC games ---
nabibili sa tindahang Tetris! at kung ano=ano pa hahaha... ganun. Pero ang problema naman, kada araw, limitado lang ang paglalaro nito nung kabataan namin.
Safe to say na sa isang buong taon, kung pagsasamasamahin ang aming "playing time" tutumbas lamang ito sa kalahating buwan swerte na pag isang buwan. =D
hahah TRUE!
So nasan ang mga laruang ito? Hayun, ang sigurado lang namin, palipat-lipat ito sa nagkalat na lockers, drawers and cabinets sa aming bahay.
It's either may "gift of foresight" ang aming mahal na ina or may mala-Wolverine siyang senses kaya bago pa man namin mabuksan ang mahiwagang taguan ay
nailipat na ang ito. T_T
Kaya naman ngayon na matanda na ako.. (matanda na ba ang 20?) ay saka ko palang na-eenjoy ang mga larong ito. =D
Recently ay katatapos ko palang ng POKEMON RUBY at ng CASTLEVANIA: Harmony of DISSONANCE sa Gameboy (note: natapos ko ito sa mga panahong nag-dedate ang
aking parents at malamang wala sila sa bahay.. ^^ Olats no?) and buong tapang kong pinagmamalaki na ako'y adik sa paglalaro ng ilang mga piling games sa
arcades kahit na mag-isa. hahaha. Kung may magandang implications ito sa isang malapit ng mag 21 anyos o wala...
i don't care. waheheheh.
+ UNLIMITXT
1st year HS aku nung una akong nagka-CP. Aba at sobrang KEWL pa ng Nokia 3210 noon. Piso pisong text na ni sa hinagap ay di ko akalaing darating ang araw na
halos ay magiging libre nalang.
Aba, ilang projects, reports, meetings, events at kung anu-ano pa ang na-push through dahil sa text?
Ilang scandals na?
Ilang bomb scares?
Ilang endorsements ng mga ta-artits?
Ilang jokes (green o hinde)?
Ilang quotes?
Ilang lalaki/babae/bakla/tomboy/alaga na ba ang nasagot?
Ilang lalaki/babae/bakla/tomboy/alaga na ba ang nabasted?
Ilang kaibigan, mag-KR, mag-asawa, mag-MU, mag-kapamilya, magkaibigan ang nagbati at nag-away?
kung tutuusin marami na.
Sa ngayon (kung kelan bakasyon at bum ako sa bahay) masaya ako sa pagiging isang UNLIMITXT slave...
O nagkataon lang siguro na may katext ako... nakakalibang, tapos nababawasan yung pangungulila mo sa ibang mga tao...
pero para sakin, may mga bagay pa rin na mas ok na sinasabi ng personal. Basta, iba lang yung pakiramdam.
+ WISHLIST
Since Christmas...
i-popost ko lang ang aking ambisyosong weshlest:
=ticket patungong Paris, France + pocket money + free hotel accomodations
=Php100,000 gift cheque mula sa FULLY BOOKED
=isang autographed picture ni Orlando Bloom na may kissmark.
=isang autographed picture ni Paul Bettany na may kissmark sabay hug! nyahahaha.
=isang movie ticket na valid para sa lahat ng movies na ipapalabas this year sa anumang cinema of choice around QC. hahah.
=dagdag na 1" inch sa aking height. (o 1 inch nalang ha???)
=ang manalo sa LOTTO kahit di ako tumataya. ngahahahaha.
=ang matuklasang isa pala akong nawawalang heiress sa British Royal Throne... hyukhyukhyuk. Kebs ko sa mga paparazzi na yan. =p
=ang magkaroon ng sariling Billboard sa EDSA na kasing laki nung Nike Phils. add ni Manny Pacquiao sa Guadalupe (yung legal ha?)
O diba simple lang naman ang mga wish ko ngayong Pasko? haaay... matupad lang ang siyam dito , masaya na ako... kahit papano. XD!
+ KAINAN
haaay... lately, di na ko nakakakain ng rice. Aysus, di naman ito drama pero wala talaga akong gana sa rice. Biglang nawala.
Sumisiba ako sa ulam. Kung may epekto man ito sa aking "pagkatao" o sa aking mga pisngi...
pakisabi nalang sa pasukan. Nagbabalik ang pagmamahal ko sa carrot cake.
+INTARNETZ
kung slave ako ng UNLIMITXT (plugging ito! oi, Globe!)
mas slave ako di hamak ng wonders and erm, "joys" ng internet sa bahay.
Nakapagdelete na ako ng mga nabubulok na Mailing Lists...
Mga iniipis na forwarded e-mails at SPAMS sa inbox
at nakapag-update na rin ng inaamag na blog.
Kaduwagan man tawagin ng iba sa pagharap sa tunay na mga issues ng buhay at ng mundo...
haay.. pabayaan nyo na muna ako.. okie?
Besides, kakatuklas ko lang ng mga controversial shots ni Britney. NYAHAHAHAHHA.
+ BAGONG LAY-OUT
wala lang. yun. bago sya. XD
Artworks ko pala ang ilan jan sa background.
nakakamiss ang Katips.
miss ko na rin ang WarCraft (DOTA).
Oi mga adik mag-aya kayo. Shy aku... =p
+ LAST WORDS (for now)
erm... UP Zoological Society salamat at matatapos na ang term ko! wahoooooo! Seriously na-enjoy ko naman.
Ako'y natawa, naluha at napraning. Salamat sa mala-SPACE shuttle ride na experience.
Sana yung remaining 3 months eh parang Roller Skaters nalang. =p
Good luck sa susunod na Madame/Mister President.
Aking S.O. ako'y patuloy pa rin sa pag-iisip. Sana nagbabasa ka ng blog ko pero di ako talaga aware. Di pa naman ako gumigive-up. Kaw kamusta ka na?
Napakarami kong gustong sabihin pero pinagtatagpi-tagpi ko pa. Sana pinag-iisipan mo rin ang dapat. Sakaling mauna ka sa pagsasalita, wag mag-alala dahil
tulad ng dati ako'y laging handang makinig.
kay *toooot* na hindi naman ata nag-iinternet. Salamat sa iyong mga words of wisdom, advices at kakulitan.
Ang wierd ng combination ng tatlong salitang yun pero sa'yo lang ata bumagay yun. Utang na loob, I-check mo na ang friendster mo. Yeah, naisip ko na, too bad
lang talaga...
Pero masaya naman ako at tayo'y "ukie". wakokoko.
D2 lang din ako. Nawa'y tumanda ka na para matawag na kitang Lolo. hahaha. Chalamat!
Fine Arts! sandali nalang at iiwan na kita. Pero may OJT pa. sana maganda ang maging trabaho ko at di ako tamarin.
Sana payamanin din ako ng mga itinuro mo sakin balang araw.
Mga terror at walang kwentang profs! BABALIKAN KO KAYO!!!!!!!! wakokokokokokoko! *_*
Pasko. sana maging masaya ka at mapasaya mo ako sa kabila ng lahat.
"Like an unfamiliar song, you can hum with all your heart, but you'll never find the words..."
--Close to the End, Mojofly |
|
|
| (no subject) |
[Aug. 20th, 2005|06:42 pm] |
got m;self a new layout.
haha.
so me. |
|
|
| Love is clockworks and cold steel. Part 2 |
[Aug. 19th, 2005|11:40 am] |
just tell me how to be different in a way that makes sense.
to make this all go away and disappear.
I know that it's wrong cause it's my responsibility...and i know
that things get worse even before they get better.
i walk around the school hallways and i look at the people.
i look at the teachers and wonder why they're here.
if they like their jobs.
Or us.
and i wonder how smart they were when they were 19.
Not in a mean way.
in a curious way.
It's like looking at all the students and wondering who had their hearts
broken that day.
And how they're able to cope with having exams,plates and reports to top all that.
Or wondering who did the "heart breaking" and wondering why.
Especially since I know, that if they went to another school, the person who had
their heart broken whould have had their heart broken by somebody else.
SO WHY DOES IT HAVE TO BE SO PERSONAL?
It's much easier not to know things sometimes.
What's going on.
Things change and friends leave.
And life doesn't stop for anybody.
I wanted to laugh, or maybe get mad. Or maybe shrug at how strange everyone could become...
especially me.
I think the idea is every person has to live for his own life
and make the choice to share it with other people.
You can't just sit there and put everybodies lives ahead of yours and think
that counts as love.
YOU JUST CAN'T.
You have to do things.
"I am going to do what i want to do. I am going to be who I really am.
And I'm going to figure out what that is."
And we can all sit around and wonder, and feel bad about each other and blame other people
for what they did and what they didn't do or what they didn't know.
I guess there could always be someone to blame.
It's just different.
Maybe it's time to put things into perspective.
But sometimes, the only perspective is to be there.
Because it's ok to feel things.
And be who you are about them.
I was really there. Or then again, maybe I wasn't.
And it was enough to make me feel infinite. |
|
|
| Love is clockworks and cold steel |
[Aug. 19th, 2005|11:28 am] |
i need a break!
gah!
succesful ang ZS Week!
exhibit.
career talk.
thursday club.
tee-shirts. (may third batch pa!)
yaher.
Special thanks to all those who helped.
kung di kau tumulong nasa ICU na ako ngayon. ehehe.
Looking forward to watch "IF ONLY" next Wednesday.
Sa wakas!!!!!!!!!!! hay. haynaku.
Apps! Nood tayo!
Shucks, love ko na ang aming mga ZS babies. ^___^
ang gagaling!
Busy na naman next week!
apat na deadlines!
org at acads!
yaher. |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
vans_kitten's journal
dorky